Του Γιάννη Κοφινά
Σε
προγραμματισμένη επίσκεψη στη Μεγάλη
Ελλάδα της Νοτίου Ιταλίας, ο ΕΟΣ Αθηνών
το Μεγάλο Σάββατο πραγματοποίησε
ανάβαση στην κορφή Τίμπο (Τύμβος) του
Πολλίνο (Απόλλων, Απολλίνο ) της
Καλαβρίας. Έναρξη από το ορεινό γραφικό
χωριό Σαν Λορέντζο με διάσχιση του
φαραγγιού Ραγανέλλο. Η πορεία διήρκεσε
14 ώρες με βαθμό δυσκολίας Γ. Αρχηγοί ο
γράφων και ο Δημήτρης Αυγουστάτος.
Οδηγοί βουνού ο σπηλαιολόγος και
δήμαρχος στην Αλεξάνδρεια Ντελ
Καρρέττο Αντονίνο Λαρόκα και η
Πατρίτσια.
Στις
10 π.μ. άρχισε η πορεία 23 ατόμων από το
Σαν Λορέντζο φίλων και μελών του
Συνδέσμου. Σε μισή ώρα τρακτέρ με
ρυμούλκα μας προώθησε στα μαντριά των
ψηλών λιβαδιών στη βάση του Τίμπο.
Είναι εντυπωσιακή απόσπαση από τον
κύριο όγκο του Πολλίνο, από τη διάβρωση
της απορροής των υδάτων του ποταμού
Ραγανέλλο με ορθοπλαγιά 1100 μ. Ανάβαση
στην πανοραμική κορφή Τίμπο από την
ανατολική προσβάσιμη πλαγιά με θέα
απεριόριστη. Ανατολικά η κορφή
Σπαρβιέρε (γεράκι) 1700 μ., ενώ σε
πανέμορφο μπαλκόνι στα 1000 μ. φιλοξενεί
την Αλεξάνδρεια και στο βάθος ο κόλπος
του Τάραντα και το Ιόνιο. Νότια η κορφή
Σέλλαρο (σέλλα, διάσελο) με την Μαντόνα
ντι Άρμι (Παναγία του Αρμού, σχισμής
βράχου) και στο βάθος η πεδιάδα Σύβαρης.
Δυτικά η χιονοσκέπαστη κορυφογραμμή με
ψηλότερη κορφή το Πολλίνο. Ανάμεσά μας
από το γκρεμό έρχεται βουητό από τα
τρεχούμενα νερά του φαραγγιού
Ραγανέλλο. Βόρια η κορφή Φαλκονάρα (μαυρογέρακο)
και στη συνέχεια τα Βασιλικάτα και η
Απουλία.
Βόρια
πορεία στην κόψη και κάθοδος στα
λιβάδια. Εκεί συναντάμε πηγή με δροσερό
νερό. Στο τέλος των λιβαδιών συναντάμε
τον καταρράκτη, με νερά που εξέρχονται
από τρύπα βράχου. Αναστροφή πορείας στα
νότια στη βάση της ορθοπλαγιάς και
κεκλιμένη πλαγιά με σάρες οδηγεί στην
κοίτη του φαραγγιού. Συνεχίζοντας
αργότερα, περνάμε στην απέναντι όχθη,
ανεβαίνουμε δασωμένες πλαγιές και
εγκαταλελειμμένα χωράφια, για να μη
συνεχίσουμε την επικίνδυνη πλέον λόγω
εποχής στενή διάβαση (πόρτα)των
ορμητικών νερών. Νυχτώνοντας
βρισκόμαστε σε μονοπάτι ,που πολλές
φορές είναι λαξευμένο αλλά και
αναρριχητικό. Με τους φακούς αρκετή ώρα
στη δυτική άγρια πλευρά της πόρτας,
μέχρι που αντικρίζουμε τα φώτα του Σαν
Λορέντζο. Κατεβαίνοντας, περνάμε τα
ορμητικά κρύα νερά χέρι-χέρι για
ασφάλεια. Λίγο πιο πάνω το πρώτο μαντρί
και ο οδηγός μας Νίνο τηλεφωνεί, να
έλθουν αυτοκίνητα από το χωριό. Είναι 12
τα μεσάνυχτα και με αναμμένους
αναπτήρες ψάλλουμε τρεις φορές το
Χριστός Ανέστη. Τελειώνοντας την 14ωρη
πορεία μας, συνεχίζουμε στην ταβέρνα
μέχρι το πρωί το τραπέζι της Ανάστασης
πλήρως ευχαριστημένοι.
Παρατηρήσεις
Οι κορφές του Πολλίνο εκτός της
Σπαρβιέρε είναι ασβεστολιθικές,
ανοιχτόχρωμες, φωτεινές και δίκαια
αποδόθηκαν στον Απόλλωνα από τους
προγόνους αποίκους στην Μεγάλη Ελλάδα.
Το χαρακτηριστικό αυτό προσδίδει από
την διάβρωση του πετρώματος έντονο
ανάγλυφο, το φαράγγι, και πολλά σπήλαια.
Οι πλαγιές δασωμένες με
ευρωπαϊκό πράσινο και στις
κορυφογραμμές εξέχουν με την παρουσία
τους τα Πίνο Λορικάτο (στην βόρια
Ελλάδα λευκόδερμη πεύκη, στον Αλβανικό
Γράμμο ρόμπολα). Χαμηλότερα οι θάμνοι
και τα δένδρα δεν διαφέρουν από τα
Ελληνικά βουνά. Λουλούδια πανέμορφα
στολίζουν και αυτά τη γη στο Πολλίνο
όπως ορχιδέες, πρίμουλες, μαργαρίτες,
μενεξέδες κ.λ.π.