Κύκλος ήλιου

Εντεκαετής κύκλος του ήλιου

Ο Ήλιος είναι μία σφαίρα και λόγω της τεράστιας θερμοκρασίας του είναι σε υγρά μορφή (ρευστή) μικρής πυκνότητας. Έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχουν σε αυτόν κρατήρες βρασμού με εκτινάξεις των υπέρθερμων ρευστών υλικών. Το φαινόμενο αυτό έχει αυξομειώσεις σε περίοδο χρόνου 11 ετών. Η ενέργεια που αυξομειώνεται στον 11ετή αυτό κύκλο επηρεάζει τους πόλους της γης και τους πάγους, με συνέπεια να έχουμε και αύξηση ή μείωση των βαρομετρικών, επόμενα των καιρικών συνθηκών επάνω στη γη.

Με άλλα λόγια έχουμε ένα διάστημα του 11ετή κύκλου με υγρούς και βροχερούς καιρούς, το άλλο ξηρούς και άνομβρους. Ως φυσιολάτρης, μελετώντας και παρατηρώντας τα φαινόμενα, έχω να θυμίσω μερικά από αυτά, τα οποία δεν έμειναν απαρατήρητα από κανέναν, αλλά και προσωπικές εμπειρίες.

Το 1987 στα μέσα του Μάρτη είχαμε βαρομετρικό με πάρα πολλά χιόνια, τα εσπεριδοειδή είχαν ανθίσει και τα έκαψε ο πάγος. Ο ΕΟΣ Αθηνών είχε ανάβαση στον Όλυμπο και σε απότομο κεκλιμένο σημείο έγινε χιονοστιβάδα με συνέπεια μερικά άτομα να τραυματιστούν στα πρώτα δένδρα.

Το αντίστοιχο καλοκαίρι του 1987 είχαμε το μεγάλο καύσωνα με τους πολλούς θανάτους υπερηλίκων ατόμων και διήρκεσε πάνω από 10 συνεχείς ημέρες.

Μετά από 11 χρόνια το 1998 και πάλι είχαμε ξέσπασμα χιονιού στον Πάρνωνα έριξε 7μ. χιόνι. Η χιονοστιβάδα από την κορυφή κατερχόμενη παρέσυρε τεράστιους κορμούς δένδρων.

Έχω φωτογραφήσει τις ρίζες που απέμειναν αφού το δασαρχείο συνέλεξε τους κορμούς. Χαρακτηριστικά στις ειδήσεις κάτοικος στην γύρω περιοχή, αφού έλιωσαν τα χιόνια λόγω Μάρτη σε μία βδομάδα και ξεσκεπάστηκε το χοιροστάσιο, πήγε να τα ταΐσει. Πεινασμένα τα χοιρινά δεν έβλεπαν μπροστά τους και δάγκωσαν και τους κουβάδες και το αφεντικό τους.

Το αντίστοιχο καλοκαίρι του 1998 στις 4 Ιουλίου είχα αναλάβει την πρώτη σπηλαιολογική αποστολή ως μέλος του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο. στη Λακωνία. Όλο το ταξίδι από Αθήνα μέχρι Μολάους ήταν αναμμένος ο ανεμιστήρας του αυτοκινήτου στο ψυγείο, διότι είχε 48⁰C στην Τρίπολη. Σταμάτησα για ένα λεπτό στα διόδια της Εθνικής Κορίνθου – Τριπόλεως στο Σολωμό που σταματήσαμε για αναψυκτικό. Την επομένη πρωί-πρωί πριν ανεβεί το θερμόμετρο στα ύψη αυτά ξεκινήσαμε για το Μαριορέμα να εξερευνήσουμε αρχικά την Τρύπα του «Ταράτσα».

Στις 12 το καταμεσήμερο ανεβαίναμε στη Μεταμορφωμένη στη περιοχή Ζουμπούλη για να εξερευνήσουμε για πρώτη φορά την τρύπα του «Βοριά». Με 48⁰C στην ατμόσφαιρα, ο άνεμος που έβγαινε από τα σπλάχνα της γης με 18⁰C ήταν το κάτι άλλο. Συγκεκριμένα δώσαμε μάχη με καμιά 20αριά σφίγγες που ήταν πιασμένες γερά από το μικρό σχοίνο πάνω από το στόμιο και λόγω δροσιάς δεν ξεκολλούσαν με τίποτα για να κατέβουμε το βάραθρο. ΄Ήταν ο υψηλότερος καύσωνας που γνωρίσαμε στα ελληνικά δεδομένα. Μέσα το πανέμορφο αυτό σπήλαιο σκεφτόμαστε συνέχεια πως θα βγούμε από το δροσερό αυτό περιβάλλον στην κόλαση του καύσωνα. Αυτά φανερώνουν την περιοδικότητα του φαινομένου του 11ετή κύκλου του ήλιου με ίδια αποτελέσματα.

Αντίθετα το 1990 είχαμε την περίοδο της μεγάλης ανομβρίας. Γεωτρήσεις σε μεγάλο βάθος, για συμπλήρωση με νερό του αγωγού της Αθήνας, αυξήσεις στις τιμές του νερού, διοικητικά μέτρα με πρόστιμα στην υπερκατανάλωση νερού κλπ.

Μια βδομάδα πριν το Πάσχα έγιναν οι εκλογές. Τότε βγήκε η κυβέρνηση Κων. Μητσοτάκη και επειδή άρχισαν οι καταρρακτώδεις βροχές όλοι λέγανε ο «Μητσοτάκης έφερε βροχές». Συγκεκριμένα τη Μεγάλη Παρασκευή πρωί έβγαινα από το καράβι στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Μέχρι να φτάσω στο σπίτι της θείας έγινα μούσκεμα μέχρι το κόκαλο. Ήταν το ξέσπασμα του μεγάλου βαρομετρικού της άνοιξης με βροχές. Ο Μάιος ήταν μήνας με τις μεγαλύτερες βροχοπτώσεις που γνωρίσαμε τις τελευταίες 10ετίες.

Την πρωτομαγιά που συνέπιπτε με το Πάσχα και αναβλήθηκε ο εορτασμός για τις 12 Μαΐου ημέρα Πέμπτη, ξεκίνησα για το Άγιο Όρος, αλλά μείναμε στη Θεσσαλονίκη γιατί δεν βλέπαμε τη μύτη μας από τη βροχή και την ομίχλη. Την Τρίτη ημέρα σε ένα καλμάρισμα του καιρού αποφασίσαμε την ανάβαση στον Όλυμπο.

Φτάσαμε το καταφύγιο του Ζολώτα στα 2000μ. υψόμετρο. Καταφύγιο όμως δεν έβλεπαν τα μάτια μας, λόγω μεγάλης χιονόπτωσης, που είχε δημιουργήσει και χιονοστιβάδα, αφού ήδη είχαμε εισέλθει στην εποχή του εντεκαετούς κύκλου των βροχών. Παρατηρήσαμε μία τρύπα τούνελ στο χιόνι. Μπήκαμε μέσα στο τούνελ και στο βάθος είδαμε το καταφύγιο!!! Ήταν κυριολεκτικά μπαζωμένο από τα χιόνια.

Σε λίγο λοιπόν πλησιάζει το Πάσχα και η Μεγάλη Εβδομάδα με το μεγάλο βαρομετρικό. Γνωρίζουμε ότι το Πάσχα είναι κινούμενη εορτή βάσει της Σελήνης. Δηλαδή, εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη Πανσέληνο της πρώτης Εαρινής Ισημερίας που είχαμε πριν λίγες μέρες. Σκέφτομαι λοιπόν ότι, αφού από το 1990 έχουν περάσει 11 χρόνια, η άνοιξη του 2001 θα είναι και πάλι βροχερή.

Πριν λίγο καιρό ένας βοσκός στον Παρνασσό έλεγε στον κόσμο ότι θα κάνετε σκι στις 15 Ιανουαρίου και έπεσε μία μέρα έξω από τη μεγάλη θεομηνία με το ατύχημα του ελικοπτέρου παντός καιρού. Εγώ με μία παρέα και του ΕΟΣ Καλαμάτας πήρα μία γεύση της χιονοθύελλας την ημέρα εκείνη στην κορυφή του Ταϋγέτου που ο Αηλιάς ήταν μπαζωμένος από τα χιόνια. Ευτυχώς που προλάβαμε τα δύσκολα, γιατί το μεσημέρι πριν τη μεγάλη επιδείνωση είμαστε (με βροχή, ομίχλη και χιόνι) στο καταφύγιο και στο αυτοκίνητο για την επιστροφή. Ο ίδιος βοσκός στο Παρνασσό μελετώντας τα μερομήνια και τα άλλα φαινόμενα ζώντας μέσα στη φύση, πρόβλεψε άνοιξη πολύ βροχερή και αρκετά όψιμη.

Όλα αυτά τα αναφέρω διότι πιστεύω απόλυτα στον 11ετή κύκλο και στα φαινόμενα της φύσης. Είμαι σίγουρος ότι βρισκόμαστε κοντά στην αλλαγή των φαινομένων οπότε κλίνει ο κύκλος της ξηρασίας και αναμένουμε τα χρόνια των βροχών. Πάνω σε αυτό θυμάμαι μικρός σε μία συζήτηση με τον κυρ Παναγιώτη Καπελέρη από το Λογγάρι που αναφερότανε για μία τέτοια μεταβολή: “Βάλτε γροθάρια και κληματόβεργες στη γη τώρα που αρχίζουν οι βροχές. Θα δείτε που θα γίνουν άμεσα χωρίς πότισμα. Θα δείτε χορτάρι στη γη και γάλα που θα κατεβάσουν τα γίδια. Οι κορμοί των δένδρων θα μεγαλώσουν και θα κάνουν χαραμάδες”. Αυτά τα λόγια βγήκαν σωστά.

Μην απογοητευόμαστε λοιπόν, το φαινόμενο είναι περιοδικό και 11ετές. Έχουμε κάποια άνοδο λόγω του θερμοκηπίου και έντονα καιρικά φαινόμενα. Φυσικά δεν μας αρέσει γιατί υπάρχουν κάποιες συνέπειες. Μη ξεχνάμε όμως και την Παγετώδη περίοδο που το ανθρώπινο γένος επιβίωσε μέσα σε σπήλαια σε χαμηλά υψόμετρα. Φύση είναι αυτή και μέσα σ’ αυτά τα φαινόμενα είναι ενταγμένοι και οι άνθρωποι. Μόνο που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το παρακάνουμε με την επέμβασή μας εις βάρος της και του εαυτού μας. Τεράστια κατανάλωση ενέργειας, καταστροφή των δασών, μόλυνση της ατμόσφαιρας και του περιβάλλοντος, σκουπίδια σε πολλά βάραθρα που έχουν άμεση επαφή με υδροφόρους ορίζοντες, άσκοπη υπεράντληση των υδροφόρων, χημικά, φυτοφάρμακα, ραδιενέργεια και τόσα άλλα κακά.

Η φύση άλλωστε βρίσκει τρόπους να κλίνει τις πληγές της. Όταν άλλαξαν κάποτε οι καιροί και τα τεράστια δάση υποχώρησαν, μαζί έφυγαν και τα τεράστια ζώα όπως τα μαμούθ και βρέθηκαν στη Ρωσία. Οι άνθρωποι σε καρτέρι αντί να πετούν πέτρες από γκρεμούς για να τα σκοτώνουν, εμπνεύστηκαν να κυνηγούν τα μικρότερα ζώα που αναπτύχθηκαν, όπως ελάφια, λαγούς κλπ. με βέλη που τους πέταγαν από μακριά.

Σήμερα η φύση φροντίζει τα έλατα που βρίσκονται στη ζώνη 800 – 1.800μ. περίπου να αναπτύσσονται από τα 1000-2000μ. Εμείς όμως τι μέτρα θα εμπνευστούμε; Θα συνεχίσουμε να καίμε απρόσεκτα ή σκόπιμα τα δάση;

Ας λάβουμε λοιπόν τα μέτρα μας για τη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Η γη μας με έρημους, πάγους και ζούγκλες είναι ένα θείο δώρο, μια απειροελάχιστη κουκίδα σκόνης στο σύμπαν. Επάνω σ’ αυτήν ζούμε και εμείς. Αξίζει λοιπόν να την σεβόμαστε και να την προστατεύουμε.

Αθήνα 20.03.2001 Γιάννης Κοφινάς