Στα Σπανέικα των Μολάων, πάνω από το σπίτι του Δ. Ζουρντού, υπάρχει είσοδος κατηφορική σε μικρή αίθουσα σπηλαίου που κατά την γερμανική κατοχή ήταν καταφύγιο από τους βομβαρδισμούς. Ήταν όμως και η πρώτη μου εξερεύνηση, στην αγκαλιά της μητέρας μου, αφού συχνά με πήγαινε εκεί για φαγητό όταν παρουσίαζα ανορεξίες. Εμφάνιζα φαίνεται από τότε το ταλέντο της εξερεύνησης, αφού με τον τρόπο αυτό με ξεγελούσε ή άθελά της με γαλούχησε προς τον τομέα αυτό. Δεν μπορούσε φυσικά τότε να φανταστεί η κυρά Κωνσταντίνα την εξέλιξη του γιου της. Στα πρώτα της παραμύθια και πάλι τοποθετούσε την κακιά μάγισσα στη σπηλιά αυτή. Την ονομασία την πήρε από τον ιδιοκτήτη του κτήματος παράπλευρα, με μεγάλο τοίχο περιτριγυρισμένο, την μάντρα του Ορφανού.