Δημοσίευση του περιοδικού Οικοτοπία.

Τα δυο τελευταία χρόνια, σε έρευνα της ευρύτερης περιοχής των Μολάων Λακωνίας, ο ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο. κατέγραψε περί τα 70 σπήλαια, τα οποία εξερευνούνται από μέλη του.

Στα πλαίσια της 2^ης ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ στους Μολάους το διήμερο 9-10/10/99, έγινε εξερεύνηση του βάραθρου Αραμπατζής, που βρίσκεται λίγο πριν το χωριό Ιέρακας.

Πρώτη φορά το είχαμε δει το περασμένο καλοκαίρι. Δεν έγινε τότε απόπειρα κατάβασης για τον λόγο ότι υπάρχει κίνδυνος αναθυμιάσεων από τα σκουπίδια τα οποία πετιόνται στο βάραθρο από κοινότητες της περιοχής, καθώς μάλιστα έχει διαμορφωθεί κατάλληλα ο χώρος ώστε να ρίχνει το φορτηγό εύκολα το φορτίο του.

Για την ασφαλή κάθοδο και εξερεύνηση, εφοδιαστήκαμε με φιάλες πεπιεσμένου αέρα για την εξασφάλιση της αναπνοής. Αφού αρματώσαμε κατάλληλα, κατέβηκε ο πρώτος σπηλαιολόγος. Υπήρχε έντονη δυσοσμία αλλά ευτυχώς όχι και πρόβλημα δηλητηρίασης, καθώς στο σωρό των σκουπιδιών σύχναζαν ποντίκια, κατσαρίδες και άλλα έντομα. Το σχοινί μέχρι την κορυφή των σκουπιδιών ήταν 55 μέτρα. Από εκεί και πέρα το ύψος των λόφων των σκουπιδιών περί τα 15-16 μέτρα, καλύπτοντας τα ¨ϊτης επιφάνειας του δαπέδου της κυρίως αίθουσας, η διάμετρος της οποίας είναι περίπου 100 μέτρα, δηλαδή από τις μεγαλύτερες στον ελληνικό χώρο.

Σε σύντομη εξερεύνηση που έγινε από τα τρία μέλη του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο., Κασιμάτη Γιάννη, Κατσάνο Περικλή και τον γράφοντα Στέφανο Νικολαίδη, εκτός της κυρίως αίθουσας βρέθηκαν και αίθουσες με πολύ αξιόλογο στολισμό, στα τοιχώματα του σπηλαίου που είναι γεμάτα σταλακτίτες. Επίσης ανακαλύφθηκε μεγάλη αίθουσα αποκομμένη από τον κυρίως χώρο και καθαρή από σκουπίδια. Είναι και η ωραιότερη με ποικίλες μορφές σταλακτιτικών σχηματισμών, όπως κολόνες, παραπετάσματα αλλά και εμφανή τα σημάδια παλιάς κατάρρευσης του σπηλαίου από σεισμό.

Σε συνέχεια της εξερεύνησης ανακαλύφθηκαν σε βάθος 90 μέτρων από την είσοδο λίμνες με γλυκό νερό και άγνωστο βάθος καθώς το φως του φακού δεν έδειχνε κάποιο τοίχωμα ή βυθό σε ορισμένα σημεία. Το γεγονός ότι η είσοδος του σπηλαίου βρίσκεται σε υψομετρική διαφορά από τη θάλασσα 120 μέτρα περίπου, έδειχνε ότι μάλλον είχαμε φτάσει σε υδροφόρο ορίζοντα. Το επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι η σπηλαιοκατάδυση με την ελπίδα να βρεθεί μεγάλο σύστημα διαδρόμων ή άλλων σπηλαίων στο έντονο καρστικό έδαφος.

Σε όλη τη διάρκεια της εξερεύνησης, η αναπνοή γινόταν με δυσφορία λόγω ίσως της αυξημένης περιεκτικότητας του αέρα σε διοξείδιο του άνθρακα CO2, προερχόμενο από τα σκουπίδια. Κοντά στις λίμνες ήταν κάπως καλύτερη η αναπνοή. Πανίδα δεν παρατηρήθηκε στην αποκομμένη αίθουσα, ίσως λόγω αυξημένου CO2 ή λόγω του ότι τα έντομα είχαν μετακινηθεί στα σκουπίδια για εύρεση τροφής.

Στέφανος Νικολαίδης