Πέρασε καιρός και τα ερωτήματα για τη λίμνη στο σπήλαιο αυτό έμειναν αναπάντητα. Το λιμναίο τμήμα του σπηλαίου είναι μεγάλο; Με σπηλαιοκατάδυση θα βρούμε πρόσβαση σε επόμενες χερσαίες αίθουσες; Η ζωντανή φλόγα της σπηλαιολογίας που διακατέχει τα μέλη του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο. μπορεί να δώσει τις απαντήσεις.

Πρόσφατα το Σάββατο 3/2/2001, πραγματοποιήθηκε αποστολή στο Κυπαρίσσι. Συμμετείχαν, εκτός του γράφοντος ως αρχηγού και υπευθύνου της αποστολής, η Μαρία Μαγουλά, ο Περικλής Κατσάνος, ο Ανδρέας Κατσάνος και ο σπηλαιοδύτης Κωνσταντίνος Κορύλλος.

Ο Κωνσταντίνος και ο Γιώργος Τζαβέλας, είναι μέλη του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο. και οι μόνοι, για τα Ελληνικά δεδομένα, που έχουν εκπαιδευτεί στη Φλόριδα της Αμερικής και μάλιστα σε σεμινάρια βαθιάς σπηλαιοκατάδυσης με μείγματα αερίων. Η στιγμή της κατάδυσης έρχεται και τα φωτιστικά του Κων/νου για πρώτη φορά φωτίζουν το σκοτάδι της λίμνης αυτής. Αρχικά όλοι παρακολουθούμε με αγωνία το μίτο να χάνεται καθώς και ο δύτης. Με την ευκαιρία φωτογραφίζουμε το σπήλαιο με τον εντυπωσιακό διάκοσμο.

Τα καβούκια χελωνών που παρατηρήθηκαν στο πυθμένα της λίμνης, μας οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι παλαιότερα πρέπει να υπήρχε είσοδος από την οροφή του εγκοίλου αυτού σπηλαίου, απ’ όπου μερικές χελώνες έπεσαν μέσα σ’ αυτό. Δεν μας προξενεί μεγάλη εντύπωση αφού και στα σπήλαια του Διρού σε μεγάλο βάθος βρέθηκαν σκελετοί από πάνθηρες.

Αξιόλογη επίσης παρατήρηση ήταν το ότι σε ένα σημείο βρέθηκαν και λίγα φύκια που είχαν εισέλθει από τη θάλασσα. Τέλος ένα μικρό αναπάντητο ερώτημα παραμένει, αφού σε κάποιο στενό πέρασμα ο Κων/νος με τις διπλές φιάλες πλάτης δεν μπόρεσε να περάσει. Σε επόμενη όμως σπηλαιοκατάδυση θα χρησιμοποιήσει μικρές φιάλες στα πλάγια, ώστε να ολοκληρωθεί η έρευνα στο λιμναίο αυτό τμήμα του σπηλαίου.